Сяргей Законнікаў

RSS Feed

Чаромхавыя вёсны

Помніцца час развітальны —
Пошчак салоўка куе,
Пахнуць чаромхай світальнай
Цёплыя вусны твае.

Неба высокае родніць
З юнай зямлёй спеўны пах —
Роснай галінкай чаромхі
Затрапятаў Млечны Шлях.

Услед за пялёсткавай веяй
Вёснаў нямала сплыло.
Бачыш: ізноў маладзее
Квеценню наша сяло.

Сцежкай іду асцярожна,
Згадка душу саграе...
Пахнуць світальнай чаромхай
Цёплыя вусны твае.

Пакінуць водгук

Усе аўтары

Аўтар невядомы	Грушэцкі Алег	Лойка Алег	Стрыжак Віктар
Аксёнчык Ніна	Дзеружынскі Авяр’ян	Лось Еўдакія	Сцяцко Ілона
Акулін Эдуард	Дзюба Уладзімір	Мінкін Алег	Танк Максiм
Арцёмаў Аляксей	Дзям'янава Таццяна	Марук Уладзімір	Таўлай Валянцін
Багдановіч Максім	Дылюк Андрусь	Мацяш Ніна	Трус Паўлюк
Барадулін Рыгор	Жуковіч Васіль	Півуноў Юрась	Турко Кастусь
Барысевіч Вольга	Забалоцкая Людміла	Панчанка Пімен	Хвалей Яўген
Броўка Пятрусь	Законнікаў Сяргей	Пысін Аляксей	Цвірка Кастусь
Бураўкін Генадзь	Зуёнак Васіль	Радзівончык Ніна	Шабовіч Мікола
Вітка Васіль	Кірыенка Кастусь	Разанаў Алесь	Шушко Анатоль
Вялюгін Анатоль	Караткевіч Уладзімір	Руцкая Алена	Янішчыц Яўгенія
Вярба Вера	Кляўко Генадзь	Сіпакоў Янка	Янкоўскі Антон
Вярцінскі Анатоль	Колас Якуб	Салтук Алег	Ярац Віктар
Гілевіч Ніл	Кульбіцкі Сяргей	Самусенка Кацярына	Ярашонак Аксана
Гаўрусёў Сцяпан	Куляшоў Аркадзь	Свірка Юрась	Яўменаў Леанід
Грачанікаў Анатоль	Купала Янка	Стральцоў Міхась