Явар і каліна

Песняй вясны лебядзінаю,
      Скінуўшы зімнія чары,
Шэпчуцца явар з калінаю
      Ў сумнай даліне над ярам.

Лісцікі зеленяй хваляцца
      Небу панятлівай мовай:
Росамі мыюцца раніцай,
      Песцяцца сонцам паўднёвым.

Захадам модлы пакорныя
      З маткай-зямлёй адпраўляюць;
Тайна у ночаньку чорную
      Месяца, зор выглядаюць.

Слухаюць смехаў русалчыных,
      Лопату крылляў начніцы,
Ветру павеваў ап'янчаных,
      Плюскату шклістай крыніцы.

Чуецца музыка дзіўная
      Ў повесцях сонных імшараў...
Цешыцца явар з калінаю,
      Скінуўшы зімнія чары.