Закон вады

З дарогі! Вада лёд прарвала!
Бачыце, бачыце,
      як яна рынулася на волю —
      вал за валам!
Хутчэй, разявака:
      лёд
      вада прарвала!
О як яна загаварыла,
      запела,
      забушавала!
А ўсю ж зіму пад лёдам,
      як лінь, стаяла.
І не было цішэй вады...
А гэта —
      вада лёд прарвала! 
Бяжыць,
      абганяючы самую сябе,
      зрываючы палі, платы,
Спяшае
      запоўніць нізы ўсе і ямы да краю!
Такі — закон вады:
      вада пустаты не трывае...