Хор

Як толькі вецер стане гушкаць
Уранні кволыя лісты —
Так заспяваюць дружна птушкі,
Што з мёртвых можаш ўзняцца ты.

То салавей зальецца ўдала,
То шпак пасобіць ценарком —
Адзін ударыць на цымбалах,
Другі пацягне, што смычком,

Зязюлі закуваюць чуйна,
Далёка іх імчыцца гук.
I нават дзяцел б'е задумна
Па барабану: тук-тук-тук.

Жаўрук у небе недасяжным
Нібы званкамі зазваніў,
I верабей з двара паважны
Азваўся ціха, што ён жыў.

Мой кут прыгожы ў хоры веснім,
Здаецца, сам я ў ім пяю...
I я ўстаю насустрач песні,
Насустрач сонейку ўстаю!